Verjaardagen
  • 2018-01-26Suzanne Hendriks
  • 2018-01-28Thea Beijers
  • 2018-01-28Thea Beijers
  • 2018-01-28Jo van Geffen
  • 2018-01-29Helga Verhoeven
<<  Januari 2018  >>
 ma  di  wo  do  vr  za  zo 
  1  2  3  4  5  6  7
  8  91011121314
15161718192021
22232425262728
293031    
Facebook Image

De ’t is voor niks loop in Geldrop is de laatste jaren er in trek bij zowel de hardlopers en de wandelaars. Niet omdat er geen inschrijfgeld betaald hoeft te worden maar omdat het een geweldig mooie loop is. Het parcours is uitgezet over de Strabrechtse Heide en je kunt kiezen tussen 6, 10, 15, 21, 30 of zelfs 42 kilometer. Je kunt deze afstanden hardlopen maar ook wandelen.

10 leden van Runnersclub Lieshout gingen in Geldrop van start. Al vroeg in de morgen, toen alles nog lekker rustig was, vertrokken de wandelaars. Om 10.00 uur gingen Anne Smeets en Twan Sterken van start voor de 30 kilometer. Samen maakten ze er een mooie duurloop van, met zelfs thee en koek onderweg. Aan de finish werden ze opgewacht door de andere RCL-ers die een kortere afstand liepen. De tijd van 2:47: 37 viel ze nog reuze mee. Om 11.00 uur gingen de lopers van start voor de 6, 10 en 15 kilometer. Bryan Sterken en Coen Sanders liepen ook samen, maar dan de 15 kilometer. De pas 17 jarige Bryan bleek de sterkste en finishte in 59:25, Coen kwam over de streep in 1:01:05. Geert Welten en Marcel van Aspert hielden elkaar ook gezelschap, Geert noteerde een tijd van 1:15:21, Marcel 1:15:25. Gail Marges miste de marathon van Eindhoven door een blessure, in Geldrop was ze er weer wel bij met een tijd van 53:00 op de 10 kilometer. Marjan van den Tillaar ,die onderweg nog wat tijd had om foto’s te maken, finishte in 57:10, gevolgd door Malika van Dijk in 57:25. Mireille de Ridder is overal van de partij waar gelopen wordt, zo ook in Geldrop, waar ze de 6 kilometer liep in 48:20. Na afloop was het nog gezellig na-kletsen en gingen sommige ook nog met een prijs naar huis van de loterij.

Verslag van Twan

Daar waar de andere lopers van ons clubje om 11uur starten, beten Anne en ik vanmorgen om 10uur op een afstand van 30km voor RCL de spits af. Een soortement van uitprobeersel zou het gaan worden om te kijken hoe dit zou gaan, gezien we in andere wedstrijden qua afstand nog niet verder waren gekomen dan een halve marathon. We hadden daarom samen het idee om er een rustige duurloop van te maken onder het mom van “samen uit, samen thuis en onderweg thee met een koekje”. De eerste 10km gingen relatief rustig maar voortvarend, de ondergrond van de Strabrechtse heide een beetje aftastend. De regenval van afgelopen tijd had her en der wat modder en poelen veroorzaakt op de paden. Na ons kopje thee op de 10km gingen we het wat zwaardere deel in. De paden waren daar af en toe nergens te bekennen en liepen we zo door velden waar schotse hooglanders stonden te grazen en ons verbaast nakeken. Even later kruiste in het bos zelfs een wild hert ons pad en voor we het wisten stonden we bij het 20km punt met een kopje thee. De laatste 10km werden ingezet, een pittig stuk over de heide met de wind op kop, even nog een stukje verharde weg om via het viaduct weer in het bos uit te komen, een stuk los zand met een paar bulten erin alla Duvelsberg en dan het bos uit door de wijk naar de finish. Daar stond onze Bryan, die zijn 15km in een geweldige tijd van 59m 25s afgelegd had, en een handjevol RCL-ers ons op te wachten en zetten we na onze 1ste mega tocht van 30,3 km het klokje stil op 2u 47m 37s. In het eerst waren we enigszins verbaast dat we deze monstertocht toch nog zo snel hadden afgelegd, maar die gedachte zette zich al snel om in trots. Trots op ons beide dat we dit toch mooi geflikt hebben.